Het was een lange warme dag geweest en de A-team lag loom in de schaduw van hun busje.
Plotseling ging de telefoon... Johan/Hannibal nam op. "Spreek," sprak hij, waarna hij een hele reeks hummetjes en bevestigingen af ratelde. "Jongens, toe da aktion ! Ik weet waar onze gewaardeerde collega wordt vastgehouden." Alle leden van het A-team sprongen onhandig in de bus en Peter/B.A. liet de motor eerst twee keer stikken voordat ze met horten en stoten vooruit waggelde. Volgens de informant zat CM.C gevangen ergens in een schuur in het aangrenzende landbouwgebied. Terwijl de bus stopte voor elk mogelijk gevaar en uit voorzorg bij elk stoplicht twee keer groen afwachten om pas bij de derde keer door te rijden schreeuwde het complete A-team hun eigen jingle/leader. Nergens de snelheidslimiet ook maar half benaderd stopte de bus na een 'dolle' rit voor de schuur. Daar aan gekomen pakte het A-team hun wapens. U als lezer ziet nu natuurlijk de meest fantastische wapens in uw gedachten. Wapens die een normaal mens niet kan dragen zo heftig en zwaar. En dat was waar, althans dat van dat zware dan. De meest uitgebreide versie van het nieuwe testamant werd uit de bus gedragen en in stelling gebracht. Terwijl Wim/Face de schuur op slot deed met een kettingslot pakte Erick/Murdock een megafoon en al snel was het lezen begonnen. Met een megafoon werd de schuur bestookt met de inhoud van het nieuwe testament. De redenatie was simpel; CM.C zou smullen van zijn favoriete testament en de ongetwijfeld door en door slechte geesten die deze ontvoering op hun geweten hadden zouden tegen zo een overmacht van wijsheid en goedheid met hun handen op hun hoofd uit de schuur komen. Het was U natuurlijk al opgevallen dat de deur op slot was gedaan maar dat kan onze helden niet van hun waterdichte plan doen afzien. Al snel begon het te regenen. Om niet te zeggen storthoosspoelnattigheiddrijf.
Met zeilen uit de bus werd het heilige boek beschermd tegen gods water over gods boeken. Deze regen hield dagen aan en dat was ook de reden dat de A-team niet werd opgepakt / lastiggevallen. Oom agent was van een dusdanige scherpte dat hij het had klaargespeeld om de telefoon op te nemen en een gesprek te voeren toen hij was gebeld. "Ja hallo, met Wieringga van de Wiebelpikdijk. Er staan een aantal malloten voor mijn schuur te lezen." "Zijn ze U tot last ?" "Nee, dat niet want het bollenseizoen is gelukkig net af, maar de stank van tectyl is niet te harden." "Meneer we komen er aan...," de telefoon ging er op en toen volgde het volgende: "...als het droog is. "
De regen was al drie dagen niet gevallen toen de politie aankwam. Wieringga kwam polshoogte nemen. "Waarom moest dat zolang duren ?" "Procedure meneertje na de regen nemen wij altijd drie dagen zekerheid in acht." "Jullie worden bedankt mijn vrouw herkent zichzelf niet eens meer in de spiegel zoveel oplosmiddelen heeft zij inmiddels binnen gekregen van de tectyl van dat busje." "Wij zullen ze hier wel weghalen meneertje geen zorgen."
En middels nijtrijder plaatjes werden onze A-team imitatoren weggelokt van het erf van Wieringga. Wat er zich daarna afspeelde volgt in de volgende aflevering van Wijt woef de soap.
