Henk begon het nu toch echt te verliezen, dit was de druppel die de gloeiende plaat deed condenseren en zodoende begon Henk te huilen. Eerst word hij benaderd door CM.C om voor een leuk bedragje info in te winnen. Na deze eerste close encounter met een zombie ziet hij iemand tot zombie gemept worden en tenslotte komt een zombie-vrouw van een zombie hem aanklampen over de gang van zaken in haar leven en waarom het nou zo loopt. Tranen met tuiten deed onze Henk dan ook op het buro maar de verhalen die hij te vertellen had interesseerde ze daar meer. Ali werd gebeld en zodoende werd Henk door zijn eigen vrouw naar huis gebracht en daar deed hij het hele verhaal nog een keer maar toen moest hij echt slapen.
Samp B kwam bij zijn positieven met een hoofdpijn waar menige, aan burn-out grenzende manager nog een scherp puntje aan kon zuigen. Denken, denken en nogmaals peinzen. Hij las het briefje en begreep de bedoeling. Maria moest onderduiken anders zou die dekselse MOA haar gebruiken om hem, Samp tot de verdomde B, te chanteren. Ze zouden minder bomen moeten omhakken dan bleven er meer staan om ze allemaal aan op te hangen. Blijkbaar wilde onze MOA af van de gedachte dat Samp B iets over hem wist wat hem serieus kon beschadigen. Samp B greep Maria en liep naar huis, hij drogeerde haar en liet haar lekker slapen. Hij pakte een fles Fanta en begon de nachtprogrammering op TV te bekijken. Dat was net genoeg om hem op volle sterkte te laten nadenken. Zijn hoofdpijn was verdwenen toen het zonnetje weer begon te schijnen en voor het eerst sinds lange tijd opende hij de gordijnen om de nieuwe dag te bekijken. Hij had een plan waar een gouden randje omheen kon.
CM.C had een slechte nacht in het ruime tuinhuis van Henk. Henk zou de vorige avond zijn aantekeningen in hebben geleverd maar CM met de punt tot de C had niets ontvangen en dat hield hem bezig. Daar kwam nog bij dat hij maar geen manier kon bedenken om MOA definitief te slim af te zijn. Kort viel het zonlicht weg en toen hij zich realiseerde dat er iemand langs het raam liep was het al te laat. Er stond iemand in de deuropening die op hem schoot, het leek wel een beetje op iemand uit de straat... verder voelde CM.C niets want Samp B had hem met een verdovingspistool in een fantasiewereld geschoten.
Waarom gebeurt er altijd zoveel in die WW-soap? Ik hoor het U denken. Antwoord is simpel; in het echte leven duurt alles zo mateloos lang. Als je dood ga en je zou een samenvatting van je leven lezen geloven wij niet dat dat meer dan een kantje zou beslaan (A4). Daarom dus.
CM.C werd natuurlijk vastgebonden naast zijn geliefde wakker, die liefde was niet meer wat hij was geweest, Maria was niet meer verliefd...dat wil zeggen niet meer op CM.C . Een lachende Samp B gaf het hele plaatje een hoog demonisch gehalte maar ja, het drama wil ook wat.
