Het zal jullie lezers niet ontgaan zijn, aflevering 16 en 17 spreken elkaar tegen. Dat is het risico van twee schrijvers moet U maar denken. Ik zal mijn best doen in deze aflevering enige helderheid te scheppen over de toestand van onze helden in het soapse. Allereerst is het een geniale vinding van mijn collega om CM.C nog op het systeemplafond te houden i.v.m. zijn kinderen en de hele toestand met Rosaline. Jammer dat hij er voor kiest om Maria niet de deur uit de trappen met de mededeling "en een zooi centen graag!". Ik wil U dan ook vragen die opmerking van hem te vergeten. Natuurlijk valt Samp B niet over het wasgoed en zeker dat hij daar geen traan om zal laten.
Op het systeemplafond begon onze CM.C zich af te vragen hoe hij de kleintjes op kon pikken en met die twee drabbers het pand kon verlaten. Een schuilplaats na hun vlucht had hij inmiddels in gedachten; bij pastoor. De goede man zou ongetwijfeld op de hoogte zijn van de slachtofferrol van CM.C en de meneer pastoor had ooit iets gedaan wat niet mocht en CM.C wist er van dus een redelijk onderdak zouden ze wel krijgen.
MOA zag de jongens van CM.C nog een beetje na-vandalen bij de telefooncentrale en twijfelde geen moment. Hij pakte de jongens bij hun kladden en liep met ze naar de achtste. De jongens schopten en sloegen dat het een aard had maar onze manse Italiaan was niet onder de indruk van de tegenstand. Langzaam kwam het ziekenhuis weer tot rust. De sirene was uit en iedereen had zich moe gerend en schor geschreeuwd. In het hele ziekenhuis heerste de zelfde onwerkelijke rust die over het slagveld hing na de slag bij Waterloo. Her en der wat gewonden maar het kon niemand iets verrotten. Eenmaal op de achtste douwde hij zijn mes onder de neus van de eerste de beste verpleger. "Ik zoek CM.C en P.W.B. en jij gaat ze halen, en geen klere geintjes want dan snij ik filet van je, begrepen?" Uiteraard was de verpleger wel onder de indruk van deze tegenstand en terwijl de tweeling alweer op hun gemak een plantenbak stonden op te rooien kwam de huilende verpleger met P.W.B. aanlopen. "Ik... ik kan CM.C niet vinden, meneer". "Ook goed, knal ik die later wel voor zijn klote!" "Hee P mee lopen en de deuren open houden graag want we gaan geld verdienen met deze twee snuitertjes." "Als Maria ze eenmaal in het oog heeft zeurt ze Samp B zijn kop vanzelf gek over het losgeld."
"Dat gelul van dat gratis drinken op mijn kosten moet maar eens over zijn, nieuwe tijd nieuwe baas, als die Samp B wakker wordt in de jaren negentig heb ik de buurt allang overgenomen."
U lezers mist natuurlijk een geïnteresseerd oor in dit geval. In elke klassieke soap worden slechten plannen altijd ongemerkt afgeluisterd door iemand die iets kan met de juist tentoongespreide info. Wel, in deze soap is dat CM.C die zich natuurlijk net boven M.O.A. bevond maar uit het zicht dankzij het systeemplafond. Bijna had hij zich laten zakken om zich met zijn jongens te kunnen herenigen maar uit de toon in de stem van MOA kon hij opmaken dat hij zich beter even gedeinsd kon houden. Dat schieten en kloten sprak trouwens ook voor zichzelf. Hij besloot de nacht af te wachten om zich dan pas van het plafond te laten zakken en de pleiterik te maken.
