Samp B zat koud in z'n bad te badderen toen een enorme knal hem deed opschrikken, "shit," dit wakkerde alweer wat kneiterpijn aan:" Wat de fok is er aan de Klauw," bulderde hij en spiekte door het badkamerraampje naar buiten, daar waar die kolere herrie vandaan leek te komen. Hij was net op tijd om te kunnen zien hoe Maria op CM.C afstevende om hem eerst met de linkervuist wat in te leiden en hem vervolgens met de rechtervuist verwoestend neer te maaien:"Kadoesh." De knal deed Samp B kort opschrikken waardoor hij uitgleed en met zijn hoofd op 't randje van het bad terecht kwam, wat weer een hele dag koppijn inhield. Samp. B dacht om z'n koppijn heen, Damn wat een pittig ding die Maria, die zou perfect passen tussen de andere meiden, ze moest alleen goed ingewijd worden en hij moest zien te voorkomen dat de anderen achterdochtig zouden worden. Een bijkomend voordeel was dat hij met dat pittige dametje weer een even aantal meiden had rondlopen, ja en dat loste het probleem van hitsige betsie op die vorige week het ziekenhuis was geslagen door een overspannen klant volledig op. Er was eigenlijk maar één probleem wat opgelost moest worden: "Hoe krijg ik die strakke dame in mijn praktijk gelokt?"
Terwijl Samp B zwaar aan het nadenken was werd verderop in de straat zwaar gerelaxed door ons aller PWB en onze dope-dealende Italiaan M.O.A. "Jajajajajajajaja, goosiemikkiemanhé wa's dit genietenman," waren ongeveer de enige verstaanbare woorden die M.O.A. eruit wist te persen terwijl hij op de bank lag. "Jasjezhushwa'nkikkerush man," was het antwoord van P.W.B., die eigenlijk toch erg onrustig bleef van al die meubelen die zo onguur groot bleven, "ja wat doe je daaraan?, niets gewoon blijven liggen dan gebeurd er niks," dacht 'ie en liet zich rustig achterover zakken op de luxe lederen bank, "in ieder geval niets laten merken aan M.O.A," waren ongeveer de laatste gedachten voor hij in slaap donderde. Zo lagen de twee heren van het "goede leven" nog een half uurtje toen P.W.B. wakker werd en zag hoe de meubelen langzaam krompen, dat was in ieder geval een opluchting voor hem want hij werd er toch een beetje naar van, al zou hij dat nooit toegegeven hebben tegenover M.O.A. Wat hem wel weer een beetje bevreemde was dat de kast achter in de hoek leek te bewegen, wat zag hij!?, dat brutale kreng stak zijn middelvinger of poot op naar hem. "G*dv*rde g*dv*r," dacht P.W.B. "dat gaat zomaar niet" en stond op." Die kast gaat wat meebeleven waar'ie nog jaren last van zal hebben," waren zo'n beetje de gemiddelde gedachten van P.W.B.
P.W.B. trok zijn Nike's aan en strompelde wat onhandig richting de kast, hij verloor kort zijn evenwicht en viel in de richting van de wand. Met z'n handen weerde hij de val af en stond nog wat na te hijgen, dat scheelde weinig of hij had achter CM.C aan gemoeten in de richting van de E.H.B.O., want dat grove pleisterwerk op de wanden in M.O.A.'s hokkie laat altijd lelijke wonden achter wist hij zich nog te herrinneren en hij zag het beeld van zijn laatste scharrel voor zich die een maand geleden wel tegen deze wand was geknald met alle gevolgen van dien. Hij vervolgde zijn reis in de richting van de ... tja laten we het voor het gemak maar even "de brutale kast" noemen, zich vasthoudend aan de wand. Het ging allemaal goed tot de deur, want onze held was nog maar net bij de deur of deze zwaaide met een enorme kracht tegen het hoofd van P.W.B. waardoor hij zijn evenwicht toch nog verloor en achterover viel. Het was Marjon geweest die binnen was gekomen met de mobiele telefoon tegen het hoofd geplakt, druk bezig een klant af te handelen met één van haar immitatie's:"Daaaaarooom!.." riep ze net voor de doffe knal en zag in haar ooghoek een vallende donkere vlek...
