Maria knalde haar Twingootje in zijn vijf en raasde door de bebouwde kom langs het gulle slobbertje, waar alles weer rustig was, en na twee keer rechts en drie keer links was ze weer in de Berentz Amidestraat. Ze zou Rob oppikken bij Rosaline maar op de voordeur las ze op een brieffie dat Rosaline Rob bij haar andere buren had geparkeerd omdat er iets 'dringends' tussen was gekomen. Jaja Bij Rosaline kwam er altijd wel wat 'tussen'. De Boertjes hadden zich kostelijk vermaakt met Rob en Rob had zich vooral met Mevrouw de Boer kostelijk vermaakt.
Hij kneep haar overal waar hij haar knijpen kon en hoe harder ze gilde hoe leuker hij het vond.
Hij had weer een nieuw woordje geleerd en dat krijste hij constant. "Pijn, pijn, pijn."
Eenmaal thuis begon ze het ritueel waarvan het hoogtepunt altijd het slapen van de tweeling was. Onder luid protest werkte de jongens aan het ritueel mee maar uiteindelijk kwam het stel toch weer in hun bedjes terecht en gingen ze nog slapen ook.
Maria zette haar reet op de bank en zette de TV aan om midden in de leader van één van haar favoriete programma's te vallen; "de Aso-show". In feite was het een dom programma maar ja wat moet je? Het bewoog dus dat was al snel tien keer beter dan die achterlijke cultureel getinte zondagmiddag bullshit praatprogramma's.
Buuf Rosaline was van dichtbij prima te harden. CM.C had het altijd een stom wijf gevonden maar als hij nu even eerlijk was had hij haar altijd van minimaal vijf meter afstand stijf gescholden. Maar nu beviel zij prima, hij had al vijf biertjes van haar gehad en hij had al twee tongzoenen uitgedeeld. Van Samp B was geen spoor dus het zag er rooskleurig uit voor CM.C.
Hij deed zijn uiterste best om een beetje helder uit zijn woorden te komen maar dat lukte slecht na al die jonkies en die pintjes die hij normaal niet dronk in dit deel van de strijd. Rosaline zat zowat in zijn oor één of andere domme mop te vertellen en nog voordat ze deze had afgemaakt
reageerde CM.C; "Wat isss tat een neuke moppie zeg."
Zo ziet U als lezer maar weer eens; De wens is de vader van Uw woorden.
Rosaline had dit luid en duidelijk verstaan en vroeg dan ook aan CM.C of het niet eens tijd was geworden om maar weer eens naar huis te gaan. " Tat kan wel hor, tis nu tog welles bettijt. " antwoordde CM.C en leunend op Rosaline verliet hij de kroeg. Karsten deelde een veel betekenend oogcontact met M.O.A. en schonk een rondje van de zaak in.
" Op de prettige samenwerking tussen CM.C en Rosaline." klinkte men glazen en het gesprek ging verder of er nooit iets was gebeurd.
Maria lag onrustig te woelen in haar bed. Simpelweg omdat haar man er nog niet was kon ze niet slapen. Ze vond dat vreemd omdat ze sowieso jaren zonder hem had geslapen en helemaal omdat ze altijd zonder hem in slaap kon vallen. Makkelijk zelfs. Het was net alsof hij dichtbij was maar toch niet helemaal.
Aan de andere kant van de woningscheidende wand ging het er rustig aan toe. Rosaline had een poging gedaan CM.C tot bepaalde handelingen over te halen maar ondanks dat hij zei dat hij met haar zou gaan ......kwam het er niet van. Meneer was simpelweg te dronken geweest en Rosaline had hem een klap voor zijn kanis gegeven en traditie getrouw was CM.C als een blok in slaap gevallen. Dus daar zat ze dan in haar jarretels met een stinkende, half ontklede man die boven op de dekens lag. En het was nog wel haar buurman. Wat moest ze nu ?
